sunnudagur, mars 12, 2006

Gremja eða skemmtun?

Ég veit ekki alveg hvort ég á að fyllast gremju eða vera skemmt þegar mér er boðið upp á himinhrópandi innbyrðis mótsagnir og ætlast til þess að ég taki þær trúanlegar, eins og til dæmis frasann: framsækinn miðjuflokkur. Halló? Hvernig er það hægt?

3 ummæli:

Daníel Freyr sagði...

Það fer líklega eftir því hvernig þú skilur orðið framsókn. Í skák er til dæmis mjög vænlegt að sækja fram á miðjunni. Annars er þessi hugsun að tala um hægri, vinstri og miðju í stjórnmálum aldagömul hugsanavilla frá frönsku byltingunni og gerir ekkert til að skýra stjórnmál. Ég sé ekki hvernig frjálshyggja er eitthvað meira hægri og forsjárhyggja meira svona vinstri. Það að kalla annars vegar jafnaðarmennsku og hins vegar tækifærismennsku miðjuskoðanir segir ekkert um þær. Ég skil hins vegar að hægt sé að sækja fram með allar þessar skoðanir þó ég sé mishrifinn af þeim.

Davíð Þór sagði...

Hljómar þetta ekkert eins og afdráttarlaust afstöðuleysi eða hófsöm róttækni eða jafnvel kvæntur piparsveinn?

kolbeinn sagði...

Ég sat nú nokkra borgarstjórnarfundi þar sem minnihlutinn talaði fjálglega um afdráttarlausa afstöðu sína gegn aðgerðum meirihlutans í mörgum málum. Þegar kom að atkvæðagreiðslu sátu þeir hins vegar hjá. Er það ekki dæmi um afdráttarlaust afstöðuleysi?